Onu zebun eden ahu gözlü yâr,
Yeniden hayat buldu, etti beni leş-i hâr.
Aklımı aldı gitti bir izini bırakmadan,
Günden tezi kalmadı, Nefes neme yarar?
Ün-i Azraili duydum üzn-i fanîmle,
Artık ne kadar çırpınsam nâyarar.
Huzur-i kutsal gitti ellerimden akarak,
kaçan nefeslerim dönemeyecek kadar korkaklar.
Hârlar ve korkaklar hem yarar hem nâyarar,
Cediddi tabiki de bundan etti kâr.
Gelen giden kim var?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder